Krzysztof Markiewicz & Patrick Bütikofer
"Planetarium" to muzyka eksperymentalna. Pewnego dnia spotyka się dwóch gości, którzy nigdy wcześniej się nie widzieli, podchodzą do sprzętu i bez żadnego wcześniejszego umówienia się zaczynają grać koncert. Na szczęście publiczność zgromadzona na koncercie jest tą, która oczekuje właśnie takiej muzyki, oczekuje usłyszeć to, co powstaje na ich oczach i uszach. Podobnie jak z Piotrem Jankowski w 1987 roku, z Patrickiem Bütikoferem nie mieliśmy pojęcia co zagramy. Pierwszy dźwięk należał do mnie, a zacząłem Moogiem. Dziwne kosmiczne dźwięki zaczęły wypełniać salę, a muzyka zaczęła zlewać się z obrazem gwiazd, wśród któych graliśmy.
Już po kilku minutach publiczność płynęłą razem z tym elektronicznym muzycznym doświadczeniem, które powstawało dosłownie w czasie rzeczywistym. Byliśmy niezwykle pochłonięci muzyką, sprzętem, który poznawaliśmy podczas koncertu i sami zaczynaliśmy doznawać czegoś wyjątkowego, tak jakbyśmy byli na koncercie kogoś innego. Sami zaskakiwaliśmy siebie tym, co tworzyliśmy.
Koncert został utrwalony na kasecie cyfrowej DAT, która posłużyła za taśmę matkę, dzięki czemy zyskała pierwsze "D". Kolejne pojawiło się podczas poprawek w studio, które były poprawkami cyfrowymi, dzięki czemu muzyka zyskała kolejne "D" i po wytłoczeniu na CD zyskała ostatnie "D" i stała się w pełni cyfrową płytą "DDD". "Planetarium" wyszła w marcu 1990 roku. Wydawcą była Gamma Swizz, szwajcarska niezależna wytwórnia z muzyką niszową, głównie eksperymentalną i folkową z najbardziej skrytych zakątków świata.
Instrumentarium specyficzne i na dzień dzisiejszy mocno vintage. Kawai K1, YAMAHA DX7, Mini Moog, Roland Juno106, KORG Poly800, KORG DS8 i kilka ciekawych urządzeń w racku.
